کاش هنوزم همه رو ۱۰ تا دوست داشتیم

بچه که بودیم چه دل های بزرگی داشتیم

 

اکنون که بزرگیم چه دلتنگیم

 

کاش دلهامون به بزرگی بچگی بود

 

کاش همان کودکی بودیم که حرفهایش

را از نگاهش می توان خواند

 

کاش برای حرف زدن

 

نیازی به صحبت کردن نداشتیم

 

کاش برای حرف زدن فقط نگاه کافی بود

 

کاش قلبها در چهره بود

 

اما اکنون اگر فریاد هم بزنیم کسی نمی فهمد

و دل خوش کرده ایم که سکوت کرده ایم

 

دنیا را ببین...

 

بچه بودیم از آسمان باران می آمد

 

بزرگ شده ایم از چشمهایمان می آید!

 

بچه بودیم همه چشمای خیسمون رو میدیدند

 

بزرگ شدیم هیچکی نمیبینه

 

بچه بودیم تو جمع گریه می کردیم

 

بزرگ شدیم تو خلوت

 

بچه بودیم راحت دلمون نمی شکست

 

بزرگ شدیم خیلی آسون دلمون می شکنه

 

بچه که بودیم همه رو 10تا دوست داشتیم

 

بزرگ که شدیم بعضی ها رو هیچی

 

بعضی هارو کم و بعضی ها رو بی نهایت دوست داریم

 

بچه که بودیم قضاوت نمی کردیم و همه یکسان بودن

 

بزرگ که شدیم قضاوتهای درست و غلط باعث شد که اندازه دوست داشتنمون تغییر کنه

 

کاش هنوزم همه رو

 

به اندازه همون بچگی ۱۰ تا دوست داشتیم

 

بچه که بودیم اگه با کسی

 

دعوا میکردیم ۱ ساعت بعد از یادمون میرفت

 

بزرگ که شدیم گاهی دعواهامون سالها تو یادمون مونده و آشتی نمی کنیم

بچه که بودیم گاهی با یه تیکه نخ سرگرم می شدیم

 

بزرگ که شدیم حتی ۱۰۰ تا کلاف نخم سرگرممون نمیکنه

 

بچه که بودیم بزرگترین آرزومون داشتن کوچکترین چیز بود

 

بزرگ که شدیم کوچکترین آرزومون داشتن بزرگترین چیزه

 

بچه که بودیم آرزومون بزرگ شدن بود

 

بزرگ که شدیم حسرت برگشتن به بچگی رو داریم

 

بچه بودیم دوستیامون تا نداشت

 

بزرگ که شدیم همه دوستیامون تا داره

 

بچه که بودیم ، بچه بودیم

بزرگ که شدیم ، بزرگ که نشدیم هیچ ؛ دیگه همون بچه هم نیستیم

می‌خواهمت چنان‌که شب خسته خواب را

می‌جویمت چنان‌که لب تشنه آب را

محو توام چنان‌که ستاره به چشم صبح

یا شبنم سپیده‌دمان آفتاب را

بی‌تابم آن‌چنان که درختان برای باد

یا کودکان خفته به گهواره، خواب را

بایسته‌ای چنان‌که تپیدن برای دل

یا آن‌چنان که بال پریدن عقاب را

حتی اگر نباشی می‌آفرینمت

چونان که التهاب بیابان سراب را

ای خواهشی که خواستنی‌تر ز پاسخی

با چون تو پرسشی چه نیازی جواب را

وقتی که نیستی .. بادیدن هر صحنه عاشقانه ای .. احساس یک پرانتز را دارم .. که همه ی اتفاقات خوب .. خارج از آن می افتد ..

اومدم تا بگم :

یه روزی که اعتمادم از دنیا برگشته بود یه دختری اومد توزندگیم

خودمم فکر نمی کردم این همه بتونم بهش اعتماد کنم راستش زندگی منو عوض کرد نگاهم عوض کرد خدای من کاوه چه کردی با من

زیبا امدی همینم که اومدی خیلی خوب بود

از وقتی زیبا تو زندگیم اومد از وقتی که مهربونیش دیدم شد زندگی من

زیبای من برام شدی یه خواهر

ازت ممنونم

حتی با هیچ کلمه ای و هیچ واژه ای نمی تونم محبتت ها رو جبران کنم

دوست دارم

بمان همیشه بمان

و چه زشت

به من و سادگی ام خندیدی

به من و عشقی پاك

كه پر از یاد تو بود

و خیالم میگفت تا ابد مال تو بود

تو برو، برو تا راحتتر

تكه های دل خود را آرام سر هم بند زنم

نمی دونم کجایی و چه کار می کنی

اما ...

تو برام فقط یه ترسی ترس

ترس از همه چی متاسفم اما وجودت جز ترس برام هیچی

نگذاشت یک ادم بی اعتماد ازم ساختی می دونی روزی که یکی از بچه های دانشگاه بعد از یک

 سال منو دید بهم گفت تو عوض شدی تو خیلی عوض شدی و من خوب دلیلشو می دونم  کاوه

 زندگی من فقط یه ترس ترس از همه چی خیلی دلمو سوزوندی خیلی  

 دور قلب من کشیده اند , یک ردیفِ سیم خاردار

پس تو احتیاط کن , جلو نیا ، برو کنار

توی این جهانِ گُنده ، هیچ کس , با دلم رفیق نیست

فکر می کنی چاره ی دلی که جوجه تیغی است ، چیست ؟

چمدانت را مدتهاست بسته ام .

صدامو می شنوی چقدر صدات کنم ؟ چقدر زار بزنم ؟ تا کی گریه کنم ؟ اخه کجایی تو چرا صدامو نمی شنوی ؟؟؟

چی کارت کردم که اینقدر جواب نیم دی بهم اخه خدا کجایی تو ؟

خدایا خواهرم چرا چرا اون این طوری کردی خدا

خدااااااااااااااااااااااا

متنفرم از همه چی از همه کس

خدایا خواهرم مثل گل می مونه شفاش بده خدا صدامو بشنو

همین این بار بشنو

خدایا دیگه ازت ناامید شدم از همه چی ناامیدم

خدایا تو مردی خیلی وقت مردی

بیخودی می گن خدا ادم نیست تو ادمی که حالا مردی خیلی وقته که مردی

يادم باشـد ،

امشب بعضي از آرزوهايم ر دَم ِ در بگذارم

تا رفتگر ببرد !

بيچاره او !

چرا چرا من باید امشب سر سفره افطار وقتی داشتم دعا می کردم اسم کاوه رو بیاری روی لبام اخه چرا خدا

چرا ؟

خدایا من اون روز یادم نرفته ۲۴ شهریور ساعت ۵ بعد از ظهر

خدایا تو اون روز که گرمم بود خدایا اخه من چقدر الاغم

خدایا خداااااااااااااااااااااااااااااااا اگه امشب یهو به خودم نیم امدم خدا با تو ام صدامو میشنوی من یک ساعت خدا خدا خدا

ای خداااااااااااااااااااااااااا

فريبت ميدهن...دلم مي...گيرد از خورشيدي كه گرم نمي كند

و نوري كه تاريكي مي

دهد

چقــدر باید بگذرد؟؟
تا مـن
در مـرور خـاطراتم
وقتی از کنار تــو رد می شم.
تنـــم نلــرزد.....
بغضــم نگیــرد.....

این روزها جـای خـالـی ات را نه فیلم پُـر می کند، نه کتـاب و نه حـتـی خواب مـن دلـم بَـــــغَـــــل می خـــواهد لَــعــنَـــتــی ...

چه صادقانه پذيرفتي!

چه فريبنده !

آغوشم برايت باز شد

!چه ابلهانه با تو خوش بودم !

چه كودكانه  همه چيزم شدي !

 چه زود  به خاطره هیچ مرا ترك كردي !

چه ناجوانمردانه نيازمندت شدم !

 چه حقيرانه واژه غريبه خداحافظي به من گفتی!

چه بيرحمانه

 من سوختم!

چشم‌هام
برای همه جا
در و پنجره می‌سازد
شايد بيايی ...

در روزهای خشک بی ترانگی بهترین لحظه هایم را کنار تو می گذشت . خوشبختی عظیمی بود با تو بودن و با عطر نفس های عزیز تو ، خیابان های سرگشتی رو پیمودن .

ابرها را از انتهای آسمان می چینم و جامه ای نرم برایت می دوزم  . بعد از آن باران را به خاطر تو تماشا خواهم کرد . آنگاه تو همراه باران در تمام دشت ها خواهی بارید و من بی آنکه شماره شناسنامه ات را بدانم تو را دوست خواهم داشت .

کبوتران نمی توانند نامه بنویسند اما هزار نامه مرا به تو می رسانند و به خوبی حرف های مرا می فهمند .

آنها می دانند که من گاهی با برگ های نارون و توت هایی که از شاخه فرو می افتند حرف می زنم و بعضی از شب ها حتی برای سنگ ها و دیوارها شعر می خوانم .

دلم می خواد برای همیشه به چشم های تو تبعید شوم و در کنار مردم آن روزگار بگذرانم و با هرپلکی که برهم می گذاری بمیرم و باهر پلکی که میگشایی دگر بار زندگی را از سر بگیرم.

زمستان که بیاید با آتش پرتقال ها خودم را گرم می سازم و به سکوت آینه ها گوش خواهم کرد و برای باغچه های تشنه کاسه ای پر از دریا خواهم آورد .

خوشحالم ، خوشحالم چون لااقل برای اینکه تو را در خواب ببینم دیگه نیازی ندارم التماست کنم و ببینمت هیچ وقت نیاز به التماس کردنت ندارم

چگونه بگویم که دلم برایت تنگ شده ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

حالا که نیستی و هیچ وقت نیستی

اما ای کاش که ........

من سرم را بالا میگیرم !

چون بازی را به کسی باختم که با خیانت برده بود !!!